سرمايه انساني

warning: Creating default object from empty value in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\taxonomy\taxonomy.pages.inc on line 33.

تعامل نرخ بهره پولي و رشد اقتصادي

سال ششم، شماره اول، پياپي 11، پاييز و زمستان 1393

رحيم دلالي اصفهاني / دانشيار اقتصاد دانشگاه اصفهان                                                           dallali@ase.ui.ac.ir

اسماعيل محمدي / مربي دانشگاه المهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف اصفهان         es.mohammady@yahoo.com

دريافت: 27/3/1393 ـ پذيرش: 6/9/1393

چكيده

در تاريخ انديشه اقتصادي، مسائل مربوط به نرخ بهره، از جمله بحث انگيزترين مسائل اقتصادي بوده است. اقتصاددانان در اين زمينه، ديدگاه‌هاي متفاوتي ارائه كرده‌اند؛ در اين ميان، بررسي تعامل نرخ بهره و رشد اقتصادي از جايگاه ويژه‌اي برخوردار است. فرضيه مقاله اين است كه بين نرخ ترجيج زماني و نرخ رشد اقتصادي و به تبع، بين نرخ بهره پولي و نرخ رشد رابطه منفي وجود دارد. براي آزمون اين فرضيه، ابتدا مدلي رياضي جهت سنجش رابطه اين دو متغير ارائه شده است. در ادامه، رابطه نرخ بهره پولي و نرخ رشد در اقتصاد ايران، طي دوره زماني 1386ـ1351، با استفاده از نرم‌افزار ليزرل بررسي شده است. در اين بررسي، نرخ سود تسهيلات به‌عنوان جايگزين نرخ بهره پولي بين سال‌هاي 1368ـ1362 در نظر گرفته شده است. يافته‌هاي تحقيق ضمن تأييد فرضيه تحقيق، نشان مي‌دهد كه نرخ ترجيح زماني و به تبع، نرخ بهره پولي طي دوره مورد بررسي تأثيري منفي بر رشد اقتصادي داشته است.

كليدواژه‌ها: نرخ بهره پولي، رشد اقتصادي، سرمايه انساني، نرخ ترجيح زماني، ليزرل.

طبقه‌بندي P4, E43, O42, :JEL.

 

سال انتشار: 
6
شماره مجله: 
11
شماره صفحه: 
5

نقش بهداشت و آموزش در رشد اقتصادي برخي كشور‌هاي در حال توسعه (1990ـ2006)

، سال اول، شماره اول، بهار 1389، ص 33 ـ 48

حسين مرزبان*

چكيده

بر اساس نظريه توسعه انساني، رابطه مستقيمي ميان ارتقاء سرمايه انساني و رشد و توسعه وجود دارد. اين نكته كه سرمايه گذاري در آموزش و بهداشت نيروي انساني مي‌تواند به پيشرفت و توسعه كمك نمايد ،هم در اقتصاد متعارف و هم اقتصاد اسلامي مورد تاكيد قرار گرفته است. اين مقاله براي بررسي اين فرضيه، به تحليل تجربي رابطه ميان سرمايه انساني- مشتمل بر جنبه‌هاي آموزشي و بهداشتي - و رشد اقتصادي مي‌پردازد. براي اين منظور، داده‌هاي 39 كشور درحال توسعه مسلمان و غير مسلمان، طي دوره زماني 2006-1990 با استفاده از روش داده‌هاي تركيبي و در قالب مدل تجربي ارائه شده توسط لي و هوانگ مورد تحليل قرار گرفته است. در اين الگو، سرمايه انساني كه شامل مولفه‌هاي آموزش و بهداشت مي‌شود، با دو شاخص براي بهداشت و يك شاخص براي آموزش اندازه گيري شده است. بر اساس شواهد تجربي اين بررسي، سرمايه انساني متغيري اثرگذار بر رشد اقتصادي در اين گروه از كشورها مي‌باشد. در اين ميان آموزش نسبت به بهداشت اثر قوي تر و معني دار تري بر رشد اقتصادي دارد.

كليد واژه‌ها: رشد اقتصادي، بهداشت، آموزش، سرمايه انساني، توسعه انساني، اقتصاد اسلامي.

سال انتشار: 
1
شماره مجله: 
1
شماره صفحه: 
33
همزمانی محتوا