مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت اقتصاداسلامی 2042-2322 10 2 2019 10 05 ورود مطلوبیت دوساحتی در تابع رفاه اجتماعی از نگاه رویکرد ارزشی اسلام 143 160 219 FA علی جابری استادیار محمد کاظم صباغی فیروزآبادی دکتری Journal Article 2019 02 14 The discussion of "social welfare function" and its explanatory variables is one of the important issues of welfare economics. Introducing utility as the explanatory variable is the dominant approach in defining "social welfare function". Such a definition relies on the utility-oriented axiological approach in conventional economics. This idea holds that, the ideal state of society is one in which the highest degree of utility or enjoyment is achieved for all community members. Using an analytical approach, this paper studies the possibility of introducing two-dimensional utility in the social welfare function based on the axiological approach. This view requires the extension of the concept and the scope of "utility" to the otherworldly pleasures, and equality of social welfare by maximizing total worldly and otherworldly pleasure of the community members. The findings show that, two-dimensional utility cannot be an efficient and comprehensive criterion for measuring and ranking the social welfare status of Islam, and cannot be introduced as the main variable of social welfare function in the Islamic approach. Using this variable in the function of Islamic social welfare faces some basic and computational problems. Using essential and lawful goods and services based on need, merit and justice are introduced in this paper, as an explanatory variable in the social welfare function from an Islamic approach. بحث از «تابع رفاه اجتماعی» و متغیرهای توضیحی آن یکی از مباحث مهم اقتصاد رفاه است. رویکرد غالب در تعریف «تابع رفاه اجتماعی» معرفی مطلوبیت به عنوان متغیر توضیحی آن است. چنین تعریفی متکی بر رویکرد ارزشی مطلوبیت گرایانه در اقتصاد متعارف است. بر اساس این نگرش، وضعیت ایدئال جامعه وضعیتی است که در آن بیشترین میزان مطلوبیت یا لذت برای مجموع افراد جامعه به دست آید. در این مقاله، با استفاده از روش «تحلیلی» این سؤال را بررسی می کنیم که آیا می توان مطلوبیت دوساحته را به عنوان متغیر اصلی تابع رفاه اجتماعی بر اساس رویکرد ارزشی اسلام معرفی کرد؟ لازمه این دیدگاه، توسعه در مفهوم «مطلوبیت» و توسعه گستره آن به لذت های اخروی و برابر دانستن رفاه اجتماعی با حداکثرسازی مجموع لذت دنیا و آخرت افراد جامعه است. نتایج پژوهش نشان می دهد که مطلوبیت دوساحتی نمی تواند معیار کارآمد و جامعی برای سنجش و رتبه بندی وضعیت های رفاه اجتماعی اسلام باشد و به عنوان متغیر اصلی تابع رفاه اجتماعی در رویکرد اسلامی معرفی شود. استفاده از این متغیر در تابع رفاه اجتماعی اسلامی با مشکلات مبنایی و محاسباتی روبرو ست. در این مقاله، بهره مندی از کالاها و خدمات ضروری و حلال مطابق نیاز و استحقاق و عدالت، به عنوان متغیری توضیحی در تابع رفاه اجتماعی با رویکرد اسلامی معرفی شده است. https://marefateeqtesadi.nashriyat.ir/sites/marefateeqtesadi.nashriyat.ir/files/article-files/8.pdf