<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت اقتصاداسلامی</JournalTitle>
                <Issn>2042-2322</Issn>
                <Volume>13</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2021</Year>
                    <Month>08</Month>
                    <Day>11</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>بررسی رهنمودهای حقوقی ـ اقتصادی اسلام به‌عنوان راهکاری برای درونی‌سازی آثار خارجی</VernacularTitle>
            <FirstPage>123</FirstPage>
            <LastPage>140</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">426</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>محمدحسین</FirstName>
            <LastName>کرمی</LastName>
            <Affiliation>استادیار - گروه اقتصاد پژوهشگاه حوزه و دانشگاه</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0002-3116-4273</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2022</Year>
                    <Month>01</Month>
                    <Day>24</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">آثار خارجی، هزینه ها یا منافعی است که مستقیما از فعالیتی اقتصادی به دیگران منتقل می شود. نئوکلاسیک ها راهکارهایی نظیر مالیات را برای درونی سازی آثار خارجی پیشنهاد می کنند. نهادگرایان جدید نیز تخصیص حقوق مالکیت به نفع فعالیت دارای ارزش  بیشتر یا زیان کمتر را بهترین راه کار مواجهه با آن می دانند. تحلیل آثار خارجی در اقتصاد اسلامی، مستلزم تبیین و نقد دیدگاه های موجود است. مقاله حاضر با روش تحلیلی و رویکرد مقایسه ای، به دو مسئله اساسی می پردازد؛ 1) آیا همان طور که در اقتصاد نئوکلاسیک، مالیات راهکاری برای درونی سازی آثار خارجی است، مالیات های اسلامی را هم می توان ابزاری برای درونی سازی آثار خارجی دانست؟ 2) آیا تخصیص حقوق مالکیت در نظام حقوقی اسلامی، همانند نهادگرایی جدید از ملاک هزینه-فایده اقتصادی تبعیت می کند؟ نتایج به دست آمده حاکی از آن است که اولاً مالیات های اسلامی برای درونی کردن آثار خارجی وضع نشده اند و چنین کارکردی از آنها مورد انتظار نیست. ثانیاً حقوق مالکیت در نظام حقوقی اسلامی بر مبنای رویکرد نهادی هزینه-فایده اقتصادی بنا نشده است. بنابراین از مجموع رهنمودهای حقوقی-اقتصادی اسلامی نمی توان راهکارهایی مشابه راهکارهای اقتصاد نئوکلاسیک و نهادگرایی جدید برای مواجهه با آثار خارجی استنباط کرد.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اقتصاد اسلامی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">آثار خارجی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اقتصاد نهادگرای جدید</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">حقوق مالکیت</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مالیات پیگویی</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://marefateeqtesadi.nashriyat.ir/sites/marefateeqtesadi.nashriyat.ir/files/article-files/7_11.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
