Title :مقایسهی تطبیقی شاخصهای متعارف ترکیبی رفاه با دیدگاه صدرالمتألهین
Abstract:
رفاه و بهروزی، یکی از مهم ترین آرمان ها و دغدغه های ملت ها و دولت هاست. بااین حال رویکردها و دیدگاه های متفاوت، طراحی و دسته بندی شاخص ها را متمایز می کند. ازاین رو طراحی اجزای اصلی و فرعی شاخص های رفاه و بهروزی و نوع دسته بندی ها می تواند نقش مهمی در تبیین دقیق تر این مقوله داشته باشد. این پژوهش با هدف مقایسهی تطبیقی شاخص ها و معیارهای متعارف ترکیبی رفاه و استخراج شاخص های رفاه و بهروزی مبتنی بر دیدگاه صدرالمتألهین نگاشته شده است. روش گردآوری این پژوهش، کتابخانه ای و روش تحقیق نیز توصیفی ـ تحلیلی و مشابهت سنجی مفهومی است. صدرالمتألهین رویکرد ویژه ای به مقولهی رفاه دارد؛ وی رفاه و بهروزی را به دو بخش تقسیم می کند: بخش اخروی، شامل دو قسم علمی و عملی؛ و بخش دنیوی شامل نفس و شأنیت. نتایج مبتنی بر شاخص های احصاشده از دیدگاه صدرالمتألهین حاکی از این است که شاخص صدرا با شاخص پیشرفت واقعی 55 درصد، میزان رفاه اقتصادی 35 درصد، شاخص رفاه اقتصادی 5/54 درصد، شاخص سلامت اجتماعی 8/58 درصد، شاخص سارلو 47 درصد، شاخص توسعهی انسانی 6/17 درصد، شاخص کیفیت زندگی 47 درصد، شاخص پیشرفت اجتماعی 8/36 درصد و شاخص لگاتوم 4/71 درصد اشتراک مؤلفه و همپوشانی مشابهت مفهومی داشته است.
بختياري، صادق و همكاران، 1391، «شاخص ترکيبي رفاه اقتصادي و اندازهگيري آن براي منتخبي از کشورهاي در حال توسعه»، پژوهشهاي رشد و توسعه اقتصادي، ش 9(3)، ص 41ـ58.
جعفري صميمي، احمد و محمدرضا حسيني، 1389، «برآورد و ارزيابي رفاه اقتصادي با استفاده از شاخص ترکيبي CIEWB»، پژوهشهاي اقتصادي ايران، ش 42(14)، ص 101ـ122.
حري، حميدرضا و همكاران، 1399، «بررسي تأثير چرخههاي تجاري بر شاخص رفاه اقتصادي در ايران»، پژوهشهاي اقتصادي ايران، ش 25(82)، ص 149ـ172.
خستو، مريم و مرضيه ياحقي، 1397، «تحليل و ارزيابي شاخصهاي رفاه اجتماعي در نواحي شهري با تأکيد بر رويکرد عدالت (مطالعه موردي: نواحي منطقه 1 شهر قزوين)»، پژوهشهاي جغرافياي انساني، ش 2(50)، ص 297ـ315.
رافعي، ميثم و محمد صيادي، 1397، «سياست مالي دولت و رفاه اجتماعي در ايران با تأکيد بر شاخص آمارتياسن (رهيافت آزمون ARDL کرانهها)»، پژوهشهاي رشد و توسعه اقتصادي، ش 32(8)، ص 151ـ168.
سامآرام، عزتاله و رضا محبوبي، 1393، «ساخت مقياس براي سنجش رفاه اجتماعي با تأکيد بر رفاه ذهني (احساس رفاه)»، برنامهريزي رفاه و توسعه اجتماعي، ش 18، ص 1ـ34.
سرگزي، زهرا و همكاران، 1400، «تحليل فضايي نابرابريهاي اجتماعي ـ اقتصادي براساس شاخصهاي رفاه چند بُعدي مطالعۀ موردي: محلات شهري زاهدان»، جغرافيا و توسعه، ش 19(63)، ص 67-94.
صادقي، حسين و همكاران، 1389، «رويکردي نو به برآورد شاخص رفاه در ايران با استفاده از منطق فازي طي سالهاي 1385-1353»، پژوهشهاي اقتصادی (رشد و توسعه پايدار)، ش 4(10)، ص 143ـ166.
صدرالمتألهين، 1379، الحکمة المتعاليه في الاسفار العقلية الاربعة، قم، مصطفوي.
صدرالمتألهين، 1391ق، شرح الاصول الکافي، تهران، محمودي.
صدرالمتألهين، 1411ق، تفسير القرآن الکريم، قم، بيدار.
عربي، سيدهادي، 1387، «از اقتصاد اثباتي تا اقتصاد هنجاري (بنيانهاي فلسفي و ارزشي اقتصاد رفاه)»، روششناسي علوم انساني، ش 14 (57)، ص 29ـ51.
لطيفي، غلامرضا و مجيد سجاسي قيداري، 1390، «رتبهبندي سطح رفاه اجتماعي شهرستانهاي استان زنجان با استفاده از تکنيک تاپسيس»، برنامهريزي رفاه و توسعه اجتماعي، ش 7، ص 165ـ192.
Andrew, A., 2019, "Measuring welfare Beyond GDP", National Institute Economic Review, N. 249, p. 3-16.
Bentham, Jeremy, 1996, An Introduction to the Principles of Morals and Legislation, Burns, J. H. & H. L. A. Hart (eds.), Oxford, Clarendon Press.
Brent, B., 2012, "Classifying Alternative Measures for Policy-Making", Social Indicators Research, N. 109(3), p. 1-9.
Brynjolfsson, E. & Eggers, F & Gannamaneni, A., 2018, Using Massive Online Choice Experiments to Measure Changes in Well-being, NBER Working.
Crisp, Roger, 2008, Well-Being Stanford Encyclopedia of Philosophy, Available at: http://plato.stanford.edu/entries/well-being.
Green, M., Harmacek, J., & Krylova, P., 2020, Social progress index, Executive Summary.
Index, L. P., 2018, Legatum Prosperity Index 2018.
Miringoff, Marc L. and Marque Luisa Miringoff, 1999, The Social Health of the Nation: How America Is Really Doing, New York, Oxford University Press.
Nordhaus, W. D, & Tobin, J ,1972, "Is growth obsolete?", Economic research: Retrospect and prospect, V. 5, economic growth, p. 1-80.
Osberg, L & Sharpe, A., 2001, "The Index of Economic Well-Being: An Overview", Revised version of a paper presented at the National Conference on Sustainable Development Indicators organized by the National Round Table on the Environment and the Economy, p. 1-88.
Riveros-Gavilanes, J. M., Al Akayleh, F., Oduniyi, O., Samuel, A. H., & Hassan, S. M., 2022, On the Welfare Trends: A view from the Sen’s Social Welfare Function (No. 3-2022), M&S Research Hub institute.
Sarlo, C., Clemens, J., & Emes, J., 2017, Income inequality measurement sensitivities, Towards a Better Understanding of Income Inequality in Canada.
Sen, Amartya, 1992, Inequality Reexamined, Harvard University Press.
Sharpe, A., 1999, A survey of indicators of economic and social well-being. Ottawa: Centre for the Study of Living Standards.
Slesnick, D., 2002, "Empirical Approaches to the Measurement of Welfare", Journal of Economic Literature, American Economic Association, N. 36(4), p. 2108-2165.
Talberth, J., Cobb, C., & Slattery, N., 2007, The genuine progress indicator 2006, Oakland, CA, Redefining Progress.
United Nations, 2019, Guidelines on producing leading, composite and sentiment indicators.
Urban, I., 2023, "Mingling’the Gini index and the mean income to rank countries by inequality and social welfare", Mobility and Inequality Trends, N. 30, p. 139-163.
Veenhoven, R., 2002, "Why Social Policy Needs Subjective, Indicators", Social Indicators Research, N. 58, p. 33-46.