سرمايه اجتماعي يا سرمايه مذهبي،كدام يك براي اقتصاد مطلوب‌ترند؟

پیوستاندازه
2644.pdf845.88 کیلو بایت

، سال اول، شماره دوم، بهار و تابستان 1389، ص 51 ـ 72

نادر مهرگان* / حسن دليري**

چكيده:

در طول تاريخ زندگي جمعي انسان، مشاركت و تعامل بين افراد حائز اهميت بوده است. دانشمندان، از دهه 60 ميلادي، به اهميت اين قدرت در جامعه پي برده و آن را «سرمايه اجتماعي» ناميدند. علي رغم آثار فراوان مثبتي كه اين سرمايه دارد، در بسياري موارد موجب ايجاد نزاع و رويارويي در جوامع شده است. علاوه بر اين، با انباشت سرمايه اجتماعي، هيچ ضمانت اجرايي براي پايبندي افراد به قوانين موجود در گروه وجود ندارد. در‌اين راستا، مشكلات رفتاري همچون سواري مجاني، كژگزيني، كژمنشي و پيگيري كوركورانه منافع گروه در قالب گروه خواهي شكل مي‌گيرد. ‌اين امر حاكي از شكست اين باور است كه «سرمايه اجتماعي يك خوبي مطلق است». ‌اين نوشتار، با استفاده از روش تحليلي به معرفي مفهوم «سرمايه مذهبي» با تأكيد بر مذهب اسلام، مي‌پردازد. فرضيه مقاله آن است سرمايه مذهبي علاوه بر دارا بودن فوايد موجود در سرمايه اجتماعي، نقصان‌هاي آن را ندارد. از‌اين رو، اقتصاد با پيگيري انباشت سرمايه مذهبي قادر خواهد بود به كارايي بيشتري دست يابد.

واژگان كليدي: سرمايه مذهبي، سرمايه اجتماعي، سواري مجاني، كژگزيني، كژمنشي.

سال انتشار: 
1
شماره مجله: 
2
شماره صفحه: 
51