روش‌شناسي ايجاد شاخص تركيبي ارزيابي نوآوري در راستاي الگوي اسلامي و ايراني پيشرفت

پیوستاندازه
4708.pdf1.4 مگابایت

سال دوم، شماره دوم، پياپي چهارم، بهار و تابستان 1390، صفحه 107 ـ 126

Ma'rifat-i Eghtesadi, Vol.2. No.2, Spring & Summer 2011

سيدحبيب‌الله طباطبائيان*/ رضا نقي‌زاده**/ محمد نقي‌زاده***

چكيده

سنجش پيشرفت کشور در قالب الگوئي قابل اتکاء از اساسي‌ترين ارکان هرگونه برنامه‌ريزي محسوب مي‌شود. اين الگو مي‌تواند مبنايي براي شناسايي وضعيت واقعي عملکرد بازيگران عرصه‌هاي مختلف توسعه ملي باشد و زمينه همگرائي تمامي فعاليتهاي علمي، فني، صنعتي و اقتصادي را فراهم آورد. يکي از ابزارهاي سياست گذاري در حوزه‌هاي مرتبط با نوآوري، بهره‌گيري از شاخص‌هاي ترکيبي مي‌باشد. اين شاخص‌ها قابليت مقايسه‌اي را براي کشورهاي مختلف در عرصه نوآوري فراهم مي‌آورد. در اين بين نحوه توسعه اين شاخص‌ها در حوزه نوآوري و همچنين بررسي چگونگي توسعه ساير مدل‌ها و نقاط ضعف آن داراي اهميت ويژه است. در اين تحقيق سعي شده است تا با استفاده از روش تحليلي، الگوهاي پيشنهادي جهت توسعه شاخص‌هاي ترکيبي بررسي شود. در اين چارچوب برخي از مهمترين مدل‌هاي بين‌المللي مرتبط با نوآوري مورد بررسي قرار گرفته است. بر اساس يافته‌هاي مقاله، طراحي شاخص‌هاي تركيبي در راستاي الگوي اسلامي ايراني پيشرفت نيازمند شكل‌گيري گروه‌هاي سه‌گانه نظريه‌پردازي، روش‌شناسي و جمع‌آوري داده است.

کليد واژه‌ها: شاخص ترکيبي، نوآوري، توسعه، الگوي اسلامي و ايراني پيشرفت

طبقه‌بندي JEL: C8, O21, C43, O31

سال انتشار: 
2
شماره مجله: 
4
شماره صفحه: 
107